اتصال کوتاه

گاهی اوقات لازم است که یک ترانزیستور کوچک مانند BC۵۴۷ را در ولتاژی خیلی بالاتر از ولتاژ کار مُجازی که در داده برگ آن ذکر شده، به کار ببریم. اما چگونه این کار میسر است؟

.

.

گاهی اوقات لازم است که یک ترانزیستور کوچک مانند BC۵۴۷ را در ولتاژی خیلی بالاتر از ولتاژ کار مُجازی که در داده برگ آن ذکر شده، به کار ببریم. این کار را می‌توان با مداربندی چند عدد از این ترانزیستور به صورت متوالی (سری)، همان طور که در تصویر زیر دیده می‌شود، به انجام رساند.

.

.

این ترتیب مداربندی، هر چند اندک، اما کاستی‌هایی دارد: در این‌جا یک جریان نشتی ثابت و دایمی از مقاومت‌های سری‌شده می‌گذرد و ولتاژ اشباع خیلی بالاتر است.

در حالی که این کاستی‌ها نتایج عملی محدود و ناچیزی دارند، اما در مقابل، این مدار را می‌توان در ولتاژهایی تا ۱۰۰ ولت به کار گرفت.

فرض کنید که می‌خواهیم با این مدار ولتاژی برابر ۱۰۰ ولت را با جریانی که از ۲ میلی‌آمپر تجاوز نمی‌کند، قطع و وصل (سوییچینگ) کنیم. اگر ضریب تقویت جریان برابر ۲۰۰ باشد، جریان بیس ۱۰ میکروآمپر خواهد بود. به محض این که ولتاژ دو سر مقاومت‌۴ از ۰/۶۸ ولت بالاتر برود، ترانزیستور‌۳ به حالت هدایت می‌رود و مسیر کلکتور-امیتر آن کم‌اهم می‌شود. جریان بیس ترانزیستور‌۲ هم از مقاومت ۴ عبور می‌کند. بنابراین، تامین جریان بیس این ترانزیستور باعث می‌شود که افت ولتاژ روی مقاومت‌۴ دو برابر شده و به ۱/۳۶ ولت برسد.

جریانی که ترانزیستور‌۱ را به حالت هدایت می‌برد، از مقاومت ۱ می‌گذرد. در نتیجه، عملکرد این ترانزیستور اثری بر روی مقدار جریان عبوری از شبکه‌ی مقاومتی ندارد و هیچ افت ولتاژ اضافی به آن تحمیل نمی‌کند.

البته، در ترانزیستور ۱ در حالت هدایت کامل در حدود ۰/۲ ولت ولتاژ اشباع وجود خواهد داشت. مجموع افت ولتاژ در این مدار تقسیم ولتاژ برابر خواهد بود با  ولت ۲/۲ = 0/۲ + (۱۰۳ × ۶۸ × ۵-۱۰) × ۳ .

بالابردن مقدار اهمی مقاومت‌های ۲ تا ۴ به ۲۷۰ کیلواهم، باعث می‌شود تا ولتاژ اشباع به ۸/۳ ولت افزایش پیدا کند. در مقابل، اما، جریان نشتی بسیار کوچک‌تر خواهد شد.

.

.

مطالب مرتبط:

.

.

.