بلاگ

این توانایی که کاربر میکروسکوپ، تصاویری را که خود در جریان کار  لذت بخشِ میکروسکوپی کردن به چشم دیده، به صورت عکس درآورد و به دیگران نشان دهد، نه کار ساده ای است و نه بدون ابزار مناسب امکان پذیر می باشد. روشن است که اولین وسیله ی لازم یک دوربین است

.

.

برای کسانی که یک میکروسکوپ در اختیار دارند، مبرم ترین وسیله ی بعدی برای تکمیل آن، یک  «میکرو دوربین» (Micro Camera) است تا به کمک آن بتوانند تصویرهایی از “دنیای ریزترین ها” تهیه کنند و برای استفاده ی دیگران انتشار دهند.

در واقع،  این توانایی که کاربرِ میکروسکوپ، تصاویری را که خود در جریان کار  لذت بخشِ میکروسکوپی کردن به چشم دیده، به صورت عکس درآورد و به دیگران نشان دهد، نه کار ساده ای است و نه بدون ابزار مناسب امکان پذیر می باشد. روشن است که اولین وسیله ی لازم یک دوربین (Camera) است!

.

 

.

ما در این جا یک دوربین «وب کم» با مارک Terratec را برای استفاده در عکاسی میکروسکوپی سازگار خواهیم کرد تا به وسیله ی آن بتوانیم عکس هایی از دنیای حیرت انگیزِ «بسیار کوچک ها» بگیریم. وظیفه ی «وب کم» گرفتن فیلم و برداشتن تصویر، ضبط کردن آنها به صورت زنده و «برخط»، و نهایتاً تبدیل آنها به علایم و سیگنال های الکتریکی است که برای نمایش بر روی پرده ی مانیتور مناسب باشد، طوری که افراد زیادی به صورت همزمان قادر به تماشای آنها باشند.

مانع اصلی در برآورده کردن این آرزوی ما قیمت بسیار بالای دوربین های ویژه ی میکروسکوپ است که خریدن آن را برای همگان مشکل می کند. برای چیره شدن بر این چالش یکی از نخستین ایده های خود را که عملی تر از همه یافتم، انتخاب کردم: استفاده از یک «وب کم» معمولی که برای نصب روی پی.سی. به کار برده می شود.

از همان گام نخست برایم روشن شد که چالش های زیادی در پیش خواهند بود تا کاری شُسته و رُفته به انجام برسد.

.

   

.

دلیل اصلی پیچیدگی کار این بود که می بایستی عدسی «ابژکتیو» به کار رفته در دوربین «وب کم» از آن جدا شود. اما چون فیلتر فروسرخ همراه با عدسی به صورت یکپارچه ساخته شده است، جداکردن ابژکتیو به معنی از دست رفتن فیلتر پیش گفته نیز می باشد. باید بدانیم که اگر این فیلتر از مقابل سنسور دوربین به کنار رود، سنسور صحنه ی روبرویش را هم در طیف مرئی و هم در طیف فروسرخ “می بیند” و این امر سبب درهم و برهم شدنِ شدیدِ تصویر نهایی می گردد، زیرا اجزای هر دو تصویر را به طور همزمان ضبط خواهد کرد. در نتیجه، تصویری که از چنین دوربینی به نمایش درخواهد آمد، با آن تصاویر زیبایی که در زیر میکروسکوپ دیده می شوند، هیچ هماهنگی نخواهند داشت.

.

جدا کردن فیلتر فروسرخ

بیایید ببینیم راه درست این کار چیست که عدسی ابژکتیو دوربین را طوری از آن جدا کنیم که فیلتر در جای خود باقی بماند.

.

.

گام نخست، انتخاب یک «وب کم» با درجه ی تفکیک (رزولوسیون) خوب، در حدود 1/3 مگاپیکسل است که همچنین، جدا کردن عدسی آن ساده باشد. همین دلایل بود که ما را به انتخاب دوربین «تِراتِک» سوق داد.

.

  

.

گام بعدی، باز کردن قسمت اول ابژکتیو است که معمولاً همراه با باز کردن محفظه ی پلاستیکی دوربین، از روی بخش اپتیک دوربین کنار می رود. سپس، به جدا کردن مجموعه ی مستقر بر روی سنسور می پردازیم.  این مجموعه دربردارنده ی یک عدسی دوم و یک فیلتر فروسرخ است که بلافاصله با رنگ قرمز خود شناسایی می شود.

این فیلتر را با چسباندن نوار چسب بر روی آن حفاظت می کنیم. سپس با کمان ارّه ی دستی به بریدن مجموعه می پردازیم. یکی از عدسی ها در حین اره کردن ار بین می رود، اما عدسی دوم را باید با دقت و به کمک پنس از جای خود خارج کرد. در این مراحل باید دقت و احتیاط شود که به فیلتر فروسرخ خدشه ای وارد نشود و حتی با سرانگشت لمس نشود. فیلتر دوباره به جای خود برگردانده می شود.

برای مونتاژ مجدد آنچه که از مجموعه باقی مانده است در جای خود بر روی سنسور و ثابت کردن آن می توان از مقدار بسیار کمی لاک ناخن  استفاده کرد. سنسور  باید قبلاً تمیز و عاری از گرد و غبار باشد.

.

.

مرحله ی آخر برای تکمیل کار، تمیز کردن فیلتر و رفع کردن هر گونه گرد و غبار از روی آن است و سپس قرار دادن آن در جای خود. قسمت اصلی کار در این جا به پایان رسید. حالا ما یک دوربین ارزان قیمت با کیفیت خوب داریم که گزینه های زیادی در اختیار ما قرار می دهد.

محفظه ی دوربین را دوباره می بندیم و آن را به اصطلاح “جمع” می کنیم. اما یک نکته در مورد متصل کردن دوربین به میکروسکوپ: هدف ما ساختن وسیله ای است که تا حد ممکن در هر نوع میکروسکوپی قابل استفاده باشد، وسیله ای «یونیورسال» که تصاویری با کیفیت خوب از جزییات درشتنمایی شده ی اشیا و اجسام به ما عرضه کند. بخشی از این کار ساختن یک اتصال مناسب است که بتواند اندازه ی مینیاتوری عدسی دوربین «وب کم» را به ابعاد نسبتاً بزرگ عدسی چشمی میکروسکوپ بخوراند. این کار را با تهیه ی یک جفت لوله ی تلسکوپی که در داخل هم بدون «لقّی» حرکت کنند، و نصب دوربین در یک انتهای آن انجام می دهیم. ساخت این لوله ها را می توان به یک تراشکار سفارش داد. اگر چنین امکانی در دسترس نیست،می توان از یک قوطی خالی فیلم و یک لوله ی مقوایی که برای دورِ آن ساخته شود، استفاده نمود.

.

.

در هنگام تصویربرداری باید دانست که اگر بیش ترین میدان دید مورد نظر باشد، عدسی دوربین باید خیلی نزدیک به عدسی چشمی میکروسکوپ گرفته شود، و برای کوچک تر کردن تصویر فقط لازم است که دوربین اندکی از عدسی چشمی میکروسکوپ دور شود.

حالا که کار تبدیل دوربین به انتها رسیده، می توانیم آن را به یکی از چشمی های میکروسکوپ وصل کنیم و تصویرهای بزرگ و فیلم های زیبایی که همه ی اطرافیان را جادو خواهد کرد، از دنیایی کمتر دیده شده تهیه کنیم.

نکته ی آخر این که: کارکرد «وب کم» در این زمینه قابل قبول است، اما هیچ گاه عالی نیست. قدرت تفکیک و روشنایی تصویر و زمان پاسخگویی  (رآکسیون) آنها در حد دوربین های حرفه ای نیست و به وسیله ی آنها نمی توان تمام میدان دید یک میکروسکوپ را به تصویر کشید.

جمع بندی این که: اگر یک «وب کم» بیکار در کشوی میز کارتان خاک می خورد و شما هم ذوق و علاقه به یک تغییر خلاقانه دارید، معطل نکرده و این پروژه را پیاده کنید، و الا این روزها دوربین های مخصوص میکروسکوپ که خیلی حرفه ای نباشند، حتی توسط آماتورها هم قابل پرداخت هستند، هر چند که قدرت تفکیک خیلی خوبی ندارند.

.

.

مطالب مرتبط:

.

.

www. etesalkootah.ir ||   2016-11–08 ©  2015 www.etesalkootah.ir  © All rights reserved. تمامی حقوق برای www.etesalkootah.ir محفوظ است. بیان شفاهی بخش یا تمامی یک مطلب از www.etesalkootah.ir در رادیو،  تلویزیون و رسانه های مشابه آن با ذکر واضح “اتصال کوتاه دات آی آر” بعنوان منبع مجاز است. هر گونه  استفاده  کتبی از بخش یا تمامی هر یک از مطالب www.etesalkootah.ir در سایت های اینترنتی در صورت قرار دادن لینک مستقیم و قابل “کلیک” به آن مطلب در www.etesalkootah.ir مجاز بوده و در رسانه های چاپی نیز در صورت چاپ واضح “www.etesalkootah.ir” بعنوان منبع مجاز است.

.

7 آبان ماه 1302 برابر با 29 اکتبر 1923 روزی است که ایستگاه فرستنده ی خصوصیِ «ساعتی با رادیو برلین»، که بعدها به «ساعتی با بی سیم» تغییر نام داد، اولین برنامه ی سخن پراکنی خود را روی آنتن بُرد. به این وسیله، در آلمان هم رسانه ی نوینِ رادیو در دسترس طیف بزرگی از مردم قرار گرفت – در جریان جنگ اول جهانی (1918-1914م.، 1297-1293خ.)، دریافت برنامه های رادیویی توسط عموم مردم ممنوع بود

.

.

7 آبان ماه 1302 برابر با 29 اکتبر 1923 روزی است اولین ایستگاه فرستنده ی خصوصیِ «ساعتی با رادیو برلین»، که بعدها به «ساعتی با بی سیم» تغییر نام داد، برنامه ی سخن پراکنی خود را روی آنتن بُرد. به این وسیله در آلمان هم رسانه ی نوینِ رادیو در دسترس طیف بزرگی از مردم قرار گرفت – در جریان جنگ اول جهانی (1918-1914م.، 1297-1293خ.)، دریافت برنامه های رادیویی توسط عموم مردم ممنوع بود.

در روزگاری که یک دلار آمریکا 4/2 میلیارد مارک آلمان ارزش داشت، در روزگاری که کشور آلمان لشگری از ده ها میلیون بیکار داشت، نوزادی به نام شرکت «سخن پراکنی آلمان^[1]» در ساختمان «فوکس هاوس^[2]» در نمره ی 4 خیابان پتسدامر^[3] چشم به دنیا گشود.

همزمان، این سال 1923 یکی از بحرانی ترین زمان ها برای دولت «جمهوری وایمار^[4]» بود: انقلاب ها، تجزیه طلبی ها، و بار سنگین پرداخت غرامت جنگی به متفقین، این جمهوری جوان را به لرزه درآورده بودند. با وجود این ها، در پاییز همین سال بود که شرکت «ساعتی با رادیو برلین-سهامی خاص^[5]» تاسیس شد، شرکتی که دیرتر به «ساعتی با بی سیم^[6]» تغییر نام یافت. محل تولد این شرکت سخن پراکنی آلمانی در یک ساختمان کهنه ی تجاری اما با نمایی جوان پسندانه واقع بود. این ساختمان به شرکت تولیدکننده ی صفحه های گرامافون به نام «فوکس^[7]» تعلق داشت و سهامی نیز از این شرکت تازه تاسیس دریافت کرد.

.

 

.

لحظه ی تولد رادیو

«آلفرد براون^[8]»، که در روزهای نوجوانی صنعت رادیو و سخن پراکنی، گزارشگر و مدیر ارشد ایستگاه های رادیویی بود، خاطره ای را از سال 1949، چند سال پس از پایان جنگ دوم جهانی و شکست سنگین آلمان در آن، چنین تعریف می کند: “همه چیز می بایست خیلی سریع انجام شود. بیش از هر چیز عجله روی ساختن یک فرستنده ی رادیو بود. سفارش این کار از «اداره ی فنی تلگرافی» آمده بود. در فاصله ی فقط ده روز روی سقف ساختمان فوکس یک فرستنده ی 250 واتی مستقر شد. آنتن سیمی آن بر روی سقف های خیابان پتسدامر کشیده شده بود. در اتاق فرستنده تمرکز روی پخش برنامه های زنده بود. هنوز هیچ وسیله ای برای برداشتِ الکتریکیِ سیگنال های ثبت شده بر روی صفحه های گرمافون وجود نداشت. ناگزیر، میکروفنی را در برابر بوق گرامافون قرار می دادند.”

در شماره ی 30 اکتبر 1923 «روزنامه ی ظهر برلین^[9]» در گزارشی در مورد تولد رادیو چنین می خوانیم: “ساعت سه دقیقه مانده به هشت است. همه در اتاق فرستنده جمع شده اند. همه بی صبرانه به حرکتِ کُند عقربه های ساعت چشم دوخته اند. ساعت هشت! همه سکوت می کنند. یک نفر حالا در میکروفون چنین می گوید: ‘توجه! توجه! اینجا ایستگاه فرستنده ی برلین – فوکس هاوس – طول موج 400 . به اطلاع می رساند که ایستگاه رادیویی فوکس هاوس برلین کار خود را با انتشار بیسیمِ سخن پراکنی آغاز  کرد.‘

به این ترتیب، سخن پراکنی رادیویی در «اِتِر^[10]» آغاز شد، یک کنسرت رادیویی «زنده» به مدت یک ساعت.

.

حق انشعاب هر رادیو 350 میلیارد مارک

در گذشته استفاده از گیرنده ی رادیو مشروط به اخذ مجوز بود، البته این امر کسی را اذیت نمی کرد. در این روز تاریخی البته اندک شنوندگانی وجود داشتند، اما به ندرت کسی از این بابت پولی پرداخت می کرد. همچنین، عجیب نیست که «عوارض دولتی رادیو»، پس از کاهش شدید ارزش پول ملی آلمانِ جنگزده، برای هر دستگاه رادیو سالانه 350 میلیارد مارک تعیین شده بود. چیزی که در 29 اکتبر 1923 در فوکس هاوس برلین آغاز شد، پس از دیرکردی که در شروع خود داشت، شدت و حدّت گرفت.

در ابتدای دسامبر 1923 تنها 467 شنونده ثبت شده بودند، در آوریل 1924 تعداد آنها به 8600 رسید و در پایان 1925 مرز یک میلیون نفر درنوردیده شد. چیزی که در اوایل کار رادیو توسط برخی از منتقدان به طعنه «مُـد زودگذار سخن پراکنی» نامیده شده بود، در زمانی کوتاه به شدت گسترش پیدا کرد و از موضوعی غریب به یک رسانه ی همگانی و توده ای تبدیل شد.

یکی از یادآوری های مهندس «هانس بره دوف^[11]» در سال 1924، فردی که در آغاز نزد شرکت «تلفونکن^[12]» و بعداً برای موسسه ی خدمات کشوری کار کرده بود و به او لقب «پدر سخن پراکنی رادیویی» داده بودند، به همکاران اش این بود که: “آها، راستی! لطفاً اتصال زمین آنتن دتکتورهای خودتان را فراموش نکنید، باشه؟”

.

.

منبع:

Deutsche Welle

نشریه «اشپیگل»

.

.

مطالب مرتبط:

اولین‌های رادیوی ملی ایران

در سال 1879 میلادی، دانشمند جوان «ادوین هربرت هال» (1938-1855) در حین کار روی پایان نامه ی دکترای خود، موفق به کشفی شد که به افتخار او بر آن «اثر هال3» نام نهادند

.

.

در سال 1879 میلادی، دانشمند جوان «ادوین هربرت هال» (1938-1855) در حین کار روی پایان نامه ی دکترای خود، به تشویق «هنری آگوستوس راولند» (1901-1848) موفق به کشفی شد که به افتخار او بر آن «اثر هال» نام نهادند. جزییات این پدیده ی فیزیکی در سال 1880 در «ژورنال علمی آمریکا» و در «مجله ی فلسفی» انتشار پیدا کرد.

«ثابت هال»، که به آن «ضریب هال» هم گفته می شود، یک ثابتِ وابسته به دما است که بر حسب «مترمکعب بر کلمب» داده می شود. در اندازه گیری اثر هال، مقدار «ولتاژ هال» U_H اندازه گیری می شود، این ولتاژ در تناسب مستقیم با ضریب هال از رابطه ی زیر به دست می آید:

.

.

که در آن d ضخامت لایه ی تحت آزمایش می باشد. خودِ ثابت هال از رابطه ی زیر به دست می آید:

.

.

در صورتی که ثابت هال را از روی جریان I و ولتاژ هال U_H محاسبه کنند، ضخامت لایه ی d باید در محاسبه در نظر گرفته شود، اما لحاظ کردن این عامل وقتی که محاسبه بر اساس «چگالی جریان الکتریکی» J_x و «شدت میدان الکتریکی» E_y انجام می شود، ضرورت ندارد. اندیس های این عوامل نمایانگر جهت و سوی هر کمیت در یک دستگاه مختصات کارتزین می باشد. مقدار ثابت هال بیانگر این است که میدان الکتریکی چقدر باید قوی باشد تا اثر میدان مغناتیسی بر روی «حامل های متحرک بار» را جبران کند. برای ثابت هال نماد R_H نیز مورد استفاده قرار دارد، اما باید دقت کرد که آن با «مقاومت هال» R_H = U_H / I اشتباه گرفته نشود.

.

ثابت هال برای حامل های آزادِ بار

هنگامی که فقط یک نوع از حامل های بار «رسانش الکتریکی» ماده ای را تعیین کنند، مانند وضعیتی که در فلزها و نیمه رساناهای دارای ناخالصی بالا برقرار است، ثابت هال می تواند از مقدار معکوس «چگالی حامل های بار»، n ، ضربدر «بار» یک حامل بار، q ، محاسبه شود.

.

.

نوع حامل بار را می توان از علامت جلوی ثابت هال شناسایی کرد. اگر ماده یک فلز باشد، حامل های بار الکترون خواهند بود، یعنی حامل هایی که «بار بنیادی» منفی (-e) را حمل می کنند. در نیمه رساناها، بر حسب نوع ناخالصی های داده شده به آنها، مقدار ثابت هال می تواند مثبت (رسانش حفره ای) و / یا منفی (رسانش الکترونی) باشد.

معمولاً چون نوع حامل های بار برای بسیاری از مواد شناخته شده است، عمدتاً اندازه گیری ثابت های هال با هدف تعیین چگالی حامل های جریان صورت می گیرد. این کمیت در غالب موارد به دما وابسته است. این وابستگی در نیمه رساناها بسیار شدید است. در نتیجه، تغییر در دما، خودِ ثابت هال را هم تغییر می دهد.

هر گاه در رسانش الکتریکی ماده ای دو نوع مختلف حامل های بار سهم داشته باشند، فرمول بالا کمی پیچیده تر  خواهد شد. چنین وضعیتی در نیمه رساناها اتفاق می افتد و در آنها، در کنار الکترون ها، حفره های دارای بار مثبت نیز حضور دارند. ثابت هال در چنین مواردی با رابطه ی زیر تعیین می گردد:

.

.

در اینجا، اندیس h نماینده ی حفره ها و e نماینده ی الکترون ها و µ نماینده ی هر تحرکی می باشد. دقت شود که در نیمه رساناهای فاقد ناخالصی، ثابت هال به خاطر تحرک های متفاوت می تواند صفر نباشد.

.

تاریخچه

«هال» در نامه ی خود به «ژورنال آمریکایی ریاضیات» در 19 نوامبر 1879 گزارش کرد که نسبت I.B / U_H مقدار ثابتی است. او خودش این ثابت، که بعداً به نام او نامیده شد، را نمی توانست پیش بینی کند، زیرا در زمان او هنوز «الکترون» و بار بنیادی e شناخته نشده بودند.

.

ثابت هال برای الکترون های «شبه آزاد»

فلزات هم می توانند ثابت هالِ مثبت داشته باشند. یک نمونه ی آن آلومینیوم است که علیرغم این که فقط الکترون ها در رسانش آن نقش دارند، علامت ثابت هال آن مثبت است. این اثر نمی تواند با فرض حامل های باری که آزادانه حرکت می کنند، تطبیق داشته باشد. در این مواد، محدودیت های ناشی از «ساختار باندهای انرژی» در مدارهای مجاز الکترونی نقش تعیین کننده بازی می کنند. تحت برخی شرایط ممکن است الکترون های رسانشی رفتاری حفره ای یا حفره سان پیدا کنند، به عبارت دیگر، آنها در برابر میدان مغناتیسی چنان واکنشی نشان می دهند که گویا دارنده ی بار مثبت می باشند.

.

مقدار نامی ثابت هال برای چند ماده در جدول زیر مشاهده می شود:

.

در هر ماده، در مقدار داده شده در بالا برای ثابت هال آن، می تواند و ممکن است تفاوت زیادی مشاهده شود. علت این موضوع از یک طرف میزان خلوص آن ماده، و از سوی دیگر دمای آن است. برای آلومینیوم، به عنوان مثال، می توان انتظار دیدن مقداری چون ^11-10×4/3- را نیز در کتاب های مختلف داشت.

اگر مقدار ثابت هال مثبت باشد، به معنی رسانایی حفره ها است، اما اگر این مقدار منفی باشد، عمدتاً الکترون ها رسانایی را بر عهده دارند.

پایان

.

.

دو مساله ی خوب

مساله 1:             یک مکعب کوچک مسی (به پهنای  1/8cm  = b و ضخامت 1/0mm  = d) مانند تصویر زیر در معرض یک میدان مغناتیسی با چگالی فلوی مغناتیسی 2/1 تسلا قرار داده شده است.

.

.

هنگامی که از این قطعه ی مسین جریانی به شدت 15 آمپر عبور کند، ولتاژ هالی برابر 1/02µV– اندازه گیری می شود.

الف) ثابت هال R_H مس را تعیین کنید. آیا حامل های آزادِ بارِ مس بار مثبت دارند یا منفی؟ چه ذره ای این وظیفه را در مس به عهده دارد؟

ب) چگالی بارهای حامل، n، مس را تعیین کنید. همچنین حساب کنید که چه تعداد حامل آزاد بار به ازای هر اتم مس وجود دارد؟ [داده ها: وزن مخصوص مس  8/92g/cm³ ؛ جرم اتمی آن u 63/4 ؛ u = 27-10×1/66kg  ]

پ) میانگین سرعت رانش (drift) حامل بار را در مس تعیین کنید.

.

حــل:

.

.

با توجه به قطبیت ولتاژ هال بایستی حامل های بار دارای بار منفی باشند؛ در نتیجه، این حامل ها الکترون های مس هستند.

.

.

بر این اساس، از هر اتم مس  الکترون آزاد برمی جوشد.

.

.

.

مساله 2:            اثر هال در یک مکعب کوچک از جنس ماده ی نیمه رسانای «ژرمانیوم» به روشنی خودنمایی می کند. این مکعب دارای پهنای  1/2cm = b و ضخامت 1/0mm = dاست. در حضور یک چگالی میدان مغناتیسی برابر با 106 میلی تسلا و شدت جریانی معادل 30 میلی آمپر، مقدار  20/6mV– برای ولتاژ هال اندازه گیری می شود.

.

.

الف) ثابت هال، R_H، ژرمانیوم را تعیین کنید و استدلال کنید که این الکترون ها هستند که بر انتقال بارها تاثیر و راهبری دارند.

ب) نشان دهید که در انبوهی بسیار بیش از یک میلیون اتم ژرمانیوم، تنها یک الکترونِ رسانایِ آزاد پدیدار می شود.

[داده ها: چگالی ژرمانیوم: g/cm³ 5/3 ؛ جرم اتم: u 72/6 ؛ kg -1027×1/66 u = ]

پ) میانگین «سرعت رانش» الکترون ها را در ژرمانیوم تعیین کنید. آن را با همین پارامتر در فلز مس مقایسه کنید.

.

حــل:

توجه شود که است.

در اینجا n  چگالی حامل های بار، و R_H ثابت هال است. به عنوان مثال:

.

.

با توجه به قطبیت ولتاژ هال بایستی حامل های بار دارای بار منفی باشند؛ در نتیجه، این حامل ها الکترون های آزاد ژرمانیوم هستند.

.

.

بر این اساس، بر هر الکترون آزاد اتم ژرمانیوم پدیدار می شوند.

.

.

.

مطالب مرتبط:

خودتان یک “سنسور هال” بسازید

.

.

منابع:

http://www.raschweb.de

https://de.wikipedia.org

.

.

برای مطالعه ی بیش تر:

http://hupaa.com/20140406085942003/%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D9%87%D8%A7%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A8%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D8%A8%D8%B9%D8%AF%DB%8C

.

.

آخرین به روز رسانی:

29 آذر 1395

.

.

www. etesalkootah.ir ||   2016-09–31

ALL RIGHTS RESERVED ©  2015 www.etesalkootah.ir تمامی حقوق برای www.etesalkootah.ir محفوظ است. بیان شفاهی بخش یا تمامی یک مطلب از www.etesalkootah.ir در رادیو،  تلویزیون و رسانه های مشابه آن با ذکر واضح “اتصال کوتاه دات کام” بعنوان منبع مجاز است. هر گونه  استفاده  کتبی از بخش یا تمامی هر یک از مطالب www.etesalkootah.ir در سایت های اینترنتی در صورت قرار دادن لینک مستقیم و قابل “کلیک” به آن مطلب در www.etesalkootah.ir مجاز بوده و در رسانه های چاپی نیز در صورت چاپ واضح “www.etesalkootah.ir“ به عنوان منبع مجاز است.