بلاگ

در واقع خیلی حیف است که به بوردهای الکترونیکی کهنه و از دور خارج شده، نام «زباله الکترونیک» اطلاق کرد. اما جداسازی اجزا و قطعات امری زمان بر و در نتیجه هزینه‌بر است. پژوهش‌گران برای اقتصادی‌تر کردن فرآیند بازیابی و استفاده مجدد از افزاره‌های الکترونیکی، روش نسبتاً آسانی را ایجاد کرده‌اند. آنان بجای فیبر مدار چاپی، صفحه مونتاژ جدیدی برای قطعات الکترونیکی ابداع کرده‌اند که پس از پایان دوره‌ی عملیاتی سامانه‌ی مرتبط با آن، حل و محو می‌شود.

.

.

صرف نظر از سخت و صلب‌بودن یا انعطاف‌پذیربودن بوردها و فویل‌های الکترونیکی که افزاره‌های الکترونیک بر روی آنها نصب شده‌اند، هنگامی که دوران استفاده از آنها به سر می‌رسد، اساساً قراضه‌ها و زائداتی هستند که اجزای آن‌ها فقط با صرف وقت و انرژی زیاد قابل بازیافت می‌باشند. علاوه بر این، آن چه را که به نام زباله الکترونیکی می‌شناسیم، حقیقتاً یک چالش جهانی بی‌پایان است که با ساخت انبوه دستگاه‌های موسوم به «اینترنت اشیاء» روز به روز شدیدتر شده و با رشد و تکامل روابط و قدرت اقتصادی در جهانِ در حال توسعه، بدتر هم می‌شود. اما اکنون برای بوردهای انعطاف‌پذیر چشم‌اندازی برای یک تغییر اساسی در افق پیدا شده است: محققان «موسسه فناوری ماساچوستز» (MIT)، با همکاری دانشگاه یوتا و شرکت مادر فیس‌بوک متا، ماده‌ای انعطاف‌پذیر را به عنوان «تخته‌ی مونتاژ» برای افزاره‌های الکترونیک ایجاد کرده‌اند، که ادعا می‌کنند، به محض اینکه بورد الکترونیکی دیگر مورد نیاز نباشند، حل می‌شود. سپس می‌توان افزاره‌های روی آن را جمع‌آوری نموده و دوباره به کار گرفت و یا آن‎‌ها را جداجدا بازیافت کرد.

.

مواد پلاستیکی که مدت‌ها در خدمت الکترونیک بودند، دیگر به روز نیستند

تا کنون برای ساخت تخته مونتاژ پلاستیکی، معمولاً از یک ماده پلاستیکی به نام «کاپتون¹» (پلی‌ایمید = PI)² استفاده شده است. این پلیمر دارای ویژگی‌های بسیار ممتاز از نظر عایقی و ایزولاسیون حرارتی و الکتریکی است و می‌توان آن را از مواد اولیه‌ای که به راحتی در دسترس هستند، تولید کرد. با این حال، ذوب یا حل‌کردن کاپتون برای جداسازی افزاره‌های سوارشده بر روی آن تقریباً ناممکن است. همین ویژگی‌های – در واقع خوب – پلی‌ایمید، فرآیند تولید مدارهای پیشرفته مانند بوردهای الکترونیک چندلایه را دشوار می‌سازد. محققان اشاره می‌کنند که این ماده یک ماده کلاسیک است که طی سه یا چهار دهه گذشته به‌روزرسانی نشده است.

.
الکل در اینجا یک حلال محسوب می‌شود

تیمی به رهبری «وانگ» و «توماس جی. والین» از MIT  یک ماده‌ی جدید و انعطاف‌پذیر را توسعه داده‌اند که آن نیز بر پایه پلی‌ایمید است. این بسترِ استقرارِ افزاره‌های الکترونیکی به‌راحتی با زیرساخت‌های خطوط تولید موجود سازگار است. ماده‌ی جدید با استفاده از نور فرابنفش سخت می‌شود و این فرآیند تنها چند ثانیه زمان می‌برد، مشابه چیزی که در سالیان اخیر در دندانپزشکی نیز مشاهده می‌شود. این روش سخت‌سازیِ ماده نه‌تنها نسبتاً سریع است، بلکه می‌توان آن را در دمای محیط نیز اجرا کرد.

برای امکان بازیافت، محققان در رشته‌های پلیمری این ماده نقاط شکست طراحی‌شده‌ای ایجاد کرده‌اند که با غوطه‌ور شدن بستر در الکل، در آن حل می‌شوند. در نتیجه، ماده‌ی تشکیل‌دهنده‌ی بسترِ مونتاژ تجزیه شده و افزاره‌های الکترونیکی روی آن جدا و آزاد می‌شوند. آن‌ها برای این منظور، گروه‌های اِستِری³ را در زنجیره‌ی اصلی پلیمر گنجانده‌اند. این گروه‌های استری می‌توانند با یک محلول الکلی نسبتاً رقیق فعال شوند. گفته شده که باقی اجزای مدار کاملاً سالم باقی می‌مانند.

.

برای دوستداران شیمی و مواد چند کلمه در مورد پلی‌ایمیدها تقدیم می شود. این مطالب را به خبر بالا اضافه کردم چون شناخت این ماده و آشنایی با ویژگی‌های را برای علاقه‌مندان به فن‌آوری مهم تشخیص دادم.

.

پلی‌ایمید چیست؟

پلی‌ایمیدها گروه بسیار جالبی از پلیمرهایی هستند که به طور باورنکردنی محکم و بادوام بوده و به طور حیرت‌آوری در برابر حرارت و مواد شیمیایی مقاوم می‌باشند.

.

.

استحکام و مقاومت حرارتی و شیمیایی آنها آن قدر زیاد است که اغلب در بسیاری از کاربردهای دشوار صنعتی، جایگزین شیشه و فلزاتی مانند فولاد می‌شوند. پلی‌ایمیدها حتی در بسیاری از کاربردهای روزمره نیز به کار می‌روند. پلی‌ایمیدها در شمع و شاسی برخی از خودروها، و نیز برخی قسمت‌های داخل شاسی استفاده می‌شوند، زیرا این مواد می‌توانند گرمای زیاد، و خوردگی شدید ناشی از گریس‌ها و روان‌کننده‌ها، سوخت‌ها، و مایعات داخل رادیاتور را که مورد نیاز موتور خودرو می‌باشند، تحمل کنند. این مواد به دلیل پایداری حرارتی، مقاومت در برابر روغن‌ها، گریس‌ها و چربی‌ها، و نیز شفافیت در برابر پرتو مایکروویو، در ساخت بسیاری از وسایل و نیز ظروف مورد استفاده در اجاق‌های مایکروویو و بسته‌بندی غذا استفاده می‌شوند. همچنین، می‌توان آنها را در ساخت بُوردهای مدار چاپی، عایق‌بندی الکتریکی، الیاف مورد استفاده در لباس‌های ایمنی، کامپوزیت‌ها، و چسب‌ها به کار برد.

.

مشخصات فنی

پلی‌ایمیدهای ترموسِت⁴ به دلیل پایداری حرارتی، مقاومت شیمیایی خوب، خواص مکانیکی عالی و رنگ متمایز نارنجی/زرد شناخته می‌شوند. پلی‌ایمیدهایی که با گرافیت یا الیاف شیشه تقویت شده‌اند، دارای مقاومت خمشی تا 340 مگاپاسکال (49,000psi) و مدول خمشی 21,000 مگاپاسکال (3,000,000psi) هستند. ماتریس‌های پلیمر ترموست پلی‌ایمیدها، تغییر شکل بسیار کم (creep) و استحکام کششی بالایی را نشان می‌دهند. این ویژگی‌ها در دماهای مداوم تا 232 درجه سانتی‌گراد و در دوره‌های کوتاه‌مدت تا 704 درجه سانتی‌گراد حفظ می‌شوند. قطعات قالب‌گیری شده و لمینت‌های پلی‌ایمیدی مقاومت حرارتی بسیار خوبی دارند. دمای عملیاتی عادی برای چنین قطعات و لمینت‌هایی از دماهای برودتی زیر صفر تا بیش از 260 درجه سانتی‌گراد متغیر است. پلی‌ایمیدها ذاتاً در برابر احتراق مقاوم هستند و معمولاً نیازی به افزودن مواد ضد شعله ندارند. اکثر آنها دارای رتبه UL از نوع VTM-0 هستند. لمینت‌های پلی‌ایمیدی دارای نیمه‌عمر مقاومت خمشی در دمای 249 درجه سانتی‌گراد (480 درجه فارنهایت) به مدت 400 ساعت هستند.

قطعات معمولی پلی‌ایمیدی تحت تأثیر حلال‌ها و روغن‌های رایج – از جمله هیدروکربن‌ها، استرها، اترها، الکل‌ها و فریون‌ها – قرار نمی‌گیرند. آن‌ها همچنین در برابر اسیدهای ضعیف مقاوم هستند اما برای استفاده در محیط‌هایی که حاوی قلیاها یا اسیدهای معدنی هستند توصیه نمی‌شوند. برخی از پلی‌ایمیدها مانند CP1 و CORIN XLS در حلال‌ها حل می‌شوند و شفافیت نوری بالایی دارند. ویژگی‌های انحلال‌پذیری، آنها را برای کاربردهای اسپری و پخت در دماهای پایین مناسب می‌کند.

.

کاربردها

.

.

فیلم‌های عایق و خنثی‌ساز (Passivation)

مواد پلی‌ایمیدی به دلیل وزن سبک، انعطاف‌پذیری و مقاومت در برابر حرارت و مواد شیمیایی، در صنعت الکترونیک برای کابل‌های انعطاف‌پذیر و به عنوان فیلم عایق روی سیم‌های لاکی استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، در یک لپ‌تاپ، کابل مسطحی که بورد اصلی را به نمایشگر متصل می‌کند (و باید هر بار که لپ‌تاپ باز یا بسته می‌شود، خم و راست شود) معمولاً بر پایه پلی‌ایمید و با رساناهای مسی ساخته می‌شود. نمونه‌هایی از فیلم‌های پلی‌ایمیدی شامل Apical، Kapton، UPILEX، VTEC PI، Norton TH و Kaptrex  هستند.

.

.

پلی‌ایمید همچنین برای پوشش فیبرهای نوری در کاربردهای پزشکی یا دمای بالا استفاده می‌شود.

.

استفاده در عایق‌سازی و ساخت لایه‌های خنثی‌ساز

رزین پلی‌ایمید به عنوان لایه عایق و غیرفعال‌کننده در تولید مدارهای مجتمع و تراشه‌های MEMS نیز استفاده می‌شود. لایه‌های پلی‌ایمیدی دارای خاصیت کشسانی و استحکام کششی مکانیکی خوبی هستند که به چسبندگی بهتر بین لایه‌های پلی‌ایمید یا بین لایه‌های پلی‌ایمید و لایه فلزی رسوب‌داده‌شده کمک می‌کند. حداقل تعامل بین فیلم طلا و فیلم پلی‌ایمید، همراه با پایداری دمایی بالای فیلم پلی‌ایمید، یک سیستم عایق مطمئن را فراهم می‌کند که در برابر انواع تنش‌های محیطی مقاوم است.

پلی‌ایمید همچنین به عنوان بستر برای ساخت آنتن‌های منعطف تلفن همراه استفاده می‌شود.

.

استفاده در فضاپیماها

عایق چندلایه‌ای که در فضاپیماها استفاده می‌شود، معمولاً از پلی‌ایمید پوشیده‌شده با لایه‌های نازکی از آلومینیوم، نقره، طلا یا ژرمانیوم ساخته می‌شود. ماده طلایی‌رنگی که اغلب در قسمت بیرونی فضاپیماها دیده می‌شود، در واقع پلی‌ایمید تک‌لایه آلومینیومی است که لایه آلومینیومی آن به سمت داخل قرار دارد. رنگ زرد-قهوه‌ای پلی‌ایمید، سطح آن را به رنگ طلا شبیه می‌کند.

.

فویل کاپتون که به‌طور خاص برای محافظت حرارتی طراحی شده است، در حین ورود مجدد سه فضانورد مأموریت آپولو در ماژول فرماندهی به جو زمین با سرعت ۲۵۰۰۰ مایل بر ساعت، آن‌ها را از گرمای شدید محافظت کرد

.

این فویل که در کاربردهایی مانند مدارهای چاپی انعطاف‌پذیر و پتوهای فضایی مورد استفاده قرار می‌گیرد، در دماهای بسیار پایین تا منفی ۲۶۹ درجه سانتی‌گراد و بسیار بالا تا ۴۰۰ درجه سانتی‌گراد به‌طور موفقیت‌آمیز مورد استفاده قرار گرفته است.

.

یک گرمکن مسطح که با نشاندن لایه مقاومت گرمکن بر روی ورقه‌ای از پلی‌ایمید ساخته شده

.

قطعات مکانیکی

پودر پلی‌ایمید می‌تواند برای تولید قطعات و اشکال با استفاده از فناوری‌های زینترینگ⁵ (مانند قالب‌گیری با پرس داغ، شکل‌دهی مستقیم، و پرس ایزواستاتیک⁶) استفاده شود. به دلیل پایداری مکانیکی بالا حتی در دماهای بالا، این مواد در کاربردهای پرتنش به عنوان بوش‌ها، یاتاقان‌ها، سوکت‌ها یا قطعات سازه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند.

برای بهبود خواص تریبولوژیکی (مربوط به اصطکاک، سایش و روان‌کاری)، استفاده از ترکیباتی با روانکارهای جامد مانند گرافیت، PTFE  یا سولفید مولیبدن رایج هستند.

.

فیلترها

در نیروگاه‌های زغال‌سوز، زباله‌سوزها یا کارخانه‌های سیمان، الیاف پلی‌ایمید برای فیلتر کردن گازهای داغ استفاده می‌شوند. در این کاربرد، یک بافت سوزنی متخلخل نمدمانند از جنس پلی‌ایمید ذرات گرد و غبار و مواد معلق را از گازهای خروجی جدا می‌کند.

پلی‌ایمید همچنین رایج‌ترین ماده‌ای است که برای غشاهای اسمز معکوس در تصفیه آب یا غلیظ کردن مواد، مانند تولید شیره‌ی افرا، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

.

مدارچاپی‌های انعطاف‌پذیر
پلی‌ایمید به‌عنوان پایه‌ی بردهای مدارچاپی انعطاف‌پذیر و کابل‌های تخت انعطاف‌پذیر استفاده می‌شود. بردهای مدارچاپی انعطاف‌پذیر نازک هستند و می‌توانند در وسایل الکترونیکی در شکل‌های سه‌بُعدی غیرمعمول قرار گیرند.
.

.

کاربردهای دیگر

پلی‌ایمید در ساخت شیلنگ‌ها و لوله‌های پزشکی، مانند کاتترهای عروقی، به دلیل مقاومت در برابر فشار ترکیدگی، انعطاف‌پذیری و مقاومت شیمیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

صنعت نیمه‌رسانا از پلی‌ایمید به‌عنوان یک چسب مقاوم به دماهای بالا بهره می‌برد. همچنین، پلی‌ایمید به‌عنوان یک سپر و بافر مکانیکی برای کاهش تنش به کار می‌رود.

برخی از انواع پلی‌ایمید مانند فوتورزیست عمل می‌کنند و در بازار هر دو نوع “مثبت” و “منفی” فوتورزیست‌مانندِ پلی‌ایمید موجود است.

فضاپیمای خورشیدی«ایکاروس» (IKAROS) از بادبان‌هایی از جنس رزین پلی‌ایمید به عنوان محرک بدون موتورهای واکنشی (جت) استفاده می‌کند.

.

.

.

پانویس‌ها:

1- Capton

2- Polyimid

3- Ester Group

4- Thermoset  ترموست‌ها نوعی پلاستیک هستند که در نتیجه‌ی سخت‌کاری دایمی یک پیش‌پلیمر مایع (رزین) یا جامد از طریق فرآیندی که آن را کیورینگ (Curing) به معنای «پخت» یا «گیرش» می‌خوانند، ساخته می‌شوند. فرآیند کیورینگ با اِعمال حرارت، پرتودهی، وارد آوردن فشار بالا یا افزودن کاتالیست انجام می‌گیرد.

5- Sintering  یک روش تولید یا شکل‌‌دهی به توده‌ی ماده‌ی جامد با پخت تحت فشار است که در فرآیند آن از گرما و فشار همزمان استفاده می‌شود.

6- Isostatic Press  تجهیزهای دارای یک محفظه‌ی بسته‌ی تحت فشار هستند که در آنها از طریق مواد واسط (گاز، مایع یا ذرات جامد) فشار همه‌جانبه و یکنواختی از تمام جهات به قطعه‌ی کار اِعمال می‌گردد.

.

.

مطالب مرتبط:
معرفی بُرد انعطاف‌پذیر

.

.

.

احتمالاً در فیلم ها دیده‌اید که چگونه جستجو برای مین صورت می‌گیرد: چنین به نظر می رسد که یک سرباز شجاع زمین را با یک میله بلند که در انتها به چیزی شبیه به یک بشقاب ختم شده، حس می‌کند و همزمان به سیگنال‌های یک هدفون گوش می‌دهد که از وضعیت زمین حکایت می‌کند.

.

.

پیش از اینکه به شرح ساختمان این مدار بپردازیم، لازم است همه خوانندگان گرامی این هشدار را با دقت بخوانند و به آن توجه کنند:
معرفی این دستگاه صرفاً برای آشنایی خوانندگان با سازوکار یک نوع دستگاه فلزیاب/مین‌یاب ابتدایی است. لذا، به شما خواننده ارجمند توصیه اکید می‌کنم که این دستگاه را نسازید و اگر به مسوولیت خودتان آن را ساختید، هرگز از آن در مناطق جنگی فعلی و سابق استفاده نکنید. از این دستگاه تحت هیچ شرایطی نباید برای جستجو در مناطق جنگی و جاهایی که خطر وجود میادین مین یا مهمات عمل‌نکرده وجود دارد، استفاده کرد. ورود به مناطق جنگی و حضور در مناطقی که احتمال وجود بقایای مهمات جنگی در آنها می‌رود ممنوع است و ورود و حضور در این مناطق ضمن این که متضمن خطرات جانی است، «یک ماجراجویی ساده به حساب نمی‌آید، بلکه جرم است و مجازات در پی دارد».

بار دیگر به شما خواننده ارجمند توصیه اکید می‌کنم که این دستگاه را نسازید و اگر به مسوولیت خودتان آن را ساختید، هرگز از آن برای مقاصد غیرقانونی، خطرناک و ضدامنیتی استفاده نکنید.

.

این دستگاه به چه کار می‌آید؟

با این دستگاه بسیار ساده می‌توان موقعیت مین‌های دارای بدنه‌ی فلزی یا هر شیی فلزی دیگری را، که در عمق کمی زیر خاک دفن شده باشد، بدون تماس و لمس آن پیدا کرد و جای آن را با دقت نسبتاً خوبی تشخیص داد.

احتمالاً در فیلم ها دیده‌اید که چگونه جستجو برای مین صورت می‌گیرد: چنین به نظر می رسد که یک سرباز شجاع زمین را با یک میله بلند که در انتها به چیزی شبیه به یک بشقاب ختم شده، حس می‌کند و همزمان به سیگنال‌های یک هدفون گوش می‌دهد که از وضعیت زمین حکایت می‌کند. آن بشقاب در واقع زمین را لمس نمی‌کند و به سطح زمین برخورد نمی‌کند. با نزدیک شدن این بشقاب به یک جسم فلزی که می‌تواند یک مین جنگی یا شیی فلزی دیگری باشد، مولد سیگنال صوتی، یا بهتر است بگوییم، سلف (سیم‌پیچ) موجود در مدار نوسانیِ مولد سیگنال، که در انتهای میله واقع است، آن را “حس” می‌کند، زیرا وجود فلز در میدانِ اثرِ سلفِ مدار نوسانی، اندوکتانس سلف را تغییر می‌دهد. با تغییر خودالقایی یا همان اندوکتانس سیم‌پیچ مدار نوسانی، فرکانس نوسان مدار مولد سیگنال نیز تغییر می‌کند و سیگنالی با تُن صدای متفاوت در هدفون ظاهر می‌شود که توسط کاربر دستگاه قابل تشخیص است.

.

ساخت مولد سیگنال

شما می‌توانید برای ساختن این ژنراتور صوتی ساده از یک ترانس کهنه‌ی زنگ اخبار (ترانس 220 به 8 ولت) و یک ترانزیستور سیگنال کوچک تیپ مثبت (PNP) مانند BC556، یک خازن 2200 پیکوفاراد، سه عدد باتری قابل شارژ 1.2 ولتی چراغ قوه یا یک «آکوپک» 3/7 ولتی قابل شارژ و یک هدفون استفاده کنید.

.

.

ولتاژ تغذیه‌ی مدار را بالاتر نبرید که در غیر این صورت با بایاس‌کردن ترانزیستور به مشکل برخواهید خورد و شاید لازم شود یک مقاومت در مسیر اتصال امیتر به خازن و ترانس اضافه کنید. مقدار ظرفیت خازن مدار ممکن است برای ترانسی که به کار می برید، مقدار بهینه‌ای نباشد. بنابراین، با روش سعی و خطا چند خازن مختلف با ظرفیت‌های نزدیک به مقدار داده شده را در مدار امتحان کنید تا پایدارترین نتیجه را به دست بیاورید. باتری‌ها خوب است که شارژشو باشند تا پس از هر بار استفاده‌ی چند ساعته مجبور به دور انداختن آنها نشویم و محیط زیست را کمتر آلوده کنیم.

ترانسفورماتور باید باز شود، قالپاق و یوک (لایه‌های I-شکل هسته‌ی ترانس) بیرون آورده شود (تصویر زیر). با این کار مدار ژنراتور نسبت به نزدیک شدن اجسام فرومغناطیسی به آن، حساسیت بیشتری خواهد داشت.

.

.

مدار و تمام افزاره‌های آن داخل یک جعبه‌ی تماماً پلاستیکی، مانند یک جعبه‌تقسیم برق، مونتاژ می شوند (شکل زیر). اجزای مدار را تا جای ممکن فشرده و با قطعات کوتاه سیم به هم متصل کنید. اتصالات باید لحیم شوند.

.

.

یک نمونه از محفظه‌ی استوانه‌ای در شکل 4 دیده می‌شود که مین‌یاب درون آن مونتاژ شده است، این محفظه که یک جعبه تقسیم برق بود، سپس بر روی یک دسته چوبی یا پلاستیکی به طول 80-100 سانتی‌متر نصب شده و گوشی به مدار متصل می‌شود. پس از این، دستگاه آماده‌ی بهره‌برداری خواهد بود.

.

.

البته این مدار ساده‌ای که مونتاژ می‌کنید قدرت زیادی نخواهد داشت. این دستگاه فلزات آهنی را در عمق 2-3 سانتی‌متری “کاوش می‌کند” که برای انجام یک بازی جالب دسته‌جمعی یا حتی مسابقات گروهی کافی است. این مین‌یاب در طول یک بازی جنگی نیز عالی عمل خواهد کرد.

حالا در مورد خود “مین‌ها”، یعنی آنچه که با این دستگاه به دنبالشان می‌گردیم نیز چند کلمه بنویسیم. اینها باید به اندازه‌ی کافی بزرگ باشند – 2-3 کیلوگرم – چیزهایی مانند قطعات چدنی یا فولادی: پره‌های رادیاتور گرمایشی، آهن‌آلات کهنه، بریده لوله‌های آب، نرده‌ها و غیره. برای کار و بازی با دستگاه در فضاهای بسته، مین‌های “ساده‌تر” مناسب هستند: قوطی‌های کنسرو، بریده‌ها و قطعات دم‌قیچی ورق آهن، و به طور کلی هرگونه مواد فرومغناطیسی، یعنی آنهایی که توسط آهنربا جذب می‌شوند.

.

.

مطالب مرتبط:

آشنایی با یک مدار فلزیاب ساده

.

.

.

چرا در مناطق شلوغ دکل‌های آنتن‌های تلفن همراه مانند قارچ از زمین می‌رویند؟ با وجود طول موج بسیار کوتاه، پاسخ در چند برابر شدن بازدهی پهنای باند در آنتن‌های چندگانه است

.

.

توجه: این مقاله 20 سالی عمر دارد و ممکن است برخی اطلاعات آن به روز نباشد، اما برای آشنایی با روند رشد و توسعه‌ی یک فن‌آوری در طول زمان، سودمند است.
.

هنگامی که در یک کانال مخابراتی پهنای باند مشخصی تعیین شده باشد، طبق نظریه‌ی شانون¹، تنها مقدار مشخصی از اطلاعات در هر زمان قابل انتقال است. اما این محدودیت را می‌توان با یک ترفند برطرف کرد، و آن استفاده از چندین کانال به صورت موازی است. برخلاف فرضیات قبلی، این کانال‌ها حتی می‌توانند در همان پهنای باند فرکانسی قرار داشته باشند، به شرطی که در فضای سه‌‌بُعدی به صورت متفاوت منتشر شوند. سپس در گیرنده، با استفاده از چندین آنتن و پردازش سیگنال مناسب، این کانال‌ها از هم جدا می‌شوند. به این ترتیب، میزان بازدهی پهنای باند می‌تواند بیش از یک مرتبه افزایش یابد.
.

پهنای باند انتشار امواج رادیویی به یک کالای کمیاب تبدیل شده است. نه تنها تعداد بیشتری از کاربران خواهان استفاده از باندهای فرکانسی موجود هستند، بلکه هر یک از آن‌ها نیز می‌خواهند اطلاعات بیشتری را به‌صورت مداوم در داخل این باندهای فرکانسی انتقال دهند و انتظارات بالاتری در مورد کیفیت انتقال، مانند نرخ خطای بیت²، دارند. این روند نمی‌تواند بی‌پایان ادامه یابد. باندهای فرکانسی در دسترس به‌تدریج به حداکثر ظرفیت خود می‌رسند و خطر یک “سکته داده‌ای” در پیش است.

ارزش نجومی این باندها، از جمله در مبالغ میلیاردی که در حراج‌های آن‌ها از طرف شرکت‌های اوپراتوری به دولت‌ها پرداخت می‌شود، به وضوح دیده می‌شود. این هزینه‌های سنگین اوپراتورها را مجبور می‌کند تا با استفاده از تمام ترفندهای ممکن، این باندها را تا نهایت ممکن مورد بهره‌برداری قرار دهند. چندین بار به نظر رسید که مرز فیزیکی انتقالِ داده به حد نهایی خود رسیده است – تا زمانی که یک مخترع با یک نوآوری چشمگیر دوباره این مرزها را کمی جابجا کرد.

دقیقاً همین اتفاق اخیراً دوباره در ابتدای قرن اخیر رخ داد: در آزمایشگاه‌های بل در موری هیل، نیویورک، که به نام دومین مخترع تلفن، الکساندر گراهام بل، نام‌گذاری شده‌اند. بل از سال ۱۸۷۶ در آمریکا توانست مردم را به این فناوری علاقه‌مند کند و به ثروت عظیمی دست یابد. (اولین مخترع تلفن، فیلیپ ریس آلمانی، در سال ۱۸۶۱ نتوانست آن را تجاری کند.) کارکنان این مؤسسه تحقیقاتی، که در سال ۱۹۲۵ تأسیس شد، از همان ابتدا با جاه‌طلبی تلاش کردند که از نظر فناوری در بالاترین سطح جهانی باقی بمانند. یازده جایزه نوبل و ده‌ها هزار ثبت اختراع از نتایج این تلاش‌ها است.

روش‌های مرسوم برای انتقال چندین کانال خبری بر روی یک مسیر به شرح زیر است:

• مالتی‌پلکس فضایی³: بسیار قدیمی، شامل استفاده از سیم‌های متعدد روی تیرهای تلگراف یا در یک کابل.
• مالتی‌پلکس فرکانسی⁴: آنالوگ، که برای چندین دهه روش غالب بود.
• مالتی‌پلکس زمانی⁵: دیجیتال، که امروزه به‌طور گسترده غالب است.
• مالتی‌پلکس کد⁶: مدولاسیون طیف گسترده، دیجیتال، که هنوز نسبتاً جدید است، اما در برخی سیستم‌ها در حال استفاده است.

.

تصویر ۱. استفاده از چندین آنتن فرستنده و چندین آنتن گیرنده این امکان را فراهم می‌کند که بازدهی پهنای باند تا یک مرتبه بزرگی افزایش یابد. پیش‌شرط این کار، وجود مسیری با بازتاب‌های قوی در انتقال است.

.

بازتاب‌های جداگانه باید به‌طور زمانی دقیق روی یکدیگر قرار گیرند، به‌طوری که برای یکی از سیگنال‌های همپوشانی‌شده، فازها به‌درستی هم‌افزا شوند. سپس، سیگنال حاصل در شدت خود تقویت می‌شود. برای سیگنال‌های دیگر، فازها هماهنگ نیستند و در نتیجه تضعیف شده و به صورت نویز پس‌زمینه ظاهر می‌شوند. هر چه فاصله آنتن‌های گیرنده بیشتر باشد، یعنی هر چه کمتر سیگنال‌های آن‌ها با یکدیگر تداخل داشته باشند، جداسازی بهتر خواهد بود.

بخش مهمی از محاسبه، تخمین کانال است. برای این منظور، بخشی از ظرفیت انتقال به «یادگیری» خصوصیات کانال اختصاص داده می‌شود. مزیت اصلی در مقایسه با سیستم‌هایی که در یکی از دو انتهای کانال فقط یک آنتن دارند این است که اکنون مقدار اطلاعات قابل انتقال در هر پهنای باند فرکانسی تقریباً به‌صورت خطی با تعداد آنتن‌های فرستنده و گیرنده افزایش می‌یابد — که بسیار بهتر از افزایش لگاریتمی است. تصویر ۲ این ارتباط را نشان می‌دهد.

.

تصویر ۲. با استفاده از تنوع آنتن‌ها در هر دو انتهای مسیر انتقال، بازدهی پهنای باند به‌صورت خطی با تعداد آنتن‌ها افزایش می‌یابد. در حالی که با تنوع آنتن فقط در یک سمت، افزایش بازدهی تنها به‌صورت لگاریتمی خواهد بود.

.

این نمودار نشان می‌دهد که با افزایش تعداد آنتن‌ها در هر دو طرف، میزان بهره‌وری پهنای باند به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد، و این افزایش به‌صورت خطی خواهد بود، در حالی که اگر فقط در یک طرف از تنوع آنتن استفاده شود، این افزایش تنها به‌صورت لگاریتمی خواهد بود.

.

20 برابر بیتِ بیشتر در هر هرتز

این سیستم با نام BLAST⁷شناخته شد و مخترع آن جرارد فوشینی⁸ است. رینالدو والنزوئلا⁹، مدیر گروه تحقیقاتی BLAST  در آزمایشگاه‌های بل (تصویر ۳)، می‌گوید: «در سیستم سلولی ایالات متحده، در ابتدا 30 کیلوهرتز برای کانال آنالوگ در نظر گرفته شده بود. در انتقال به ارتباطات دیجیتال، این باند به سه قسمت تقسیم شد و به هر قسمت حدود 10 کیلوبیت بر ثانیه برای یک کانال صوتی اختصاص یافت. اما با سامانه‌ی BLAST اکنون توانسته‌ایم 624 کیلوبیت بر ثانیه را از طریق همان باند 30 کیلوهرتز منتقل کنیم – با نرخ خطای بیت کاملاً قابل‌قبول. این بدان معناست که اکنون بارگذاری 62 کانال صوتی ممکن است، در حالی که قبلاً فقط سه کانال ممکن بود».

در سال‌های اخیر، سیستم‌های مختلفی از این نوع در آزمایشگاه‌های بل ساخته و در شرایط عملی سخت مورد آزمایش قرار گرفته‌اند. بهترین این سامانه‌ها بازدهی پهنای باندی در حدود 30 تا 40 بیت بر ثانیه بر هرتز را نشان دادند، که ارقامی بی‌سابقه بوده و در عین حال، نسبت سیگنال به نویز کاملاً قابل قبولی داشتند. تطابق بین نظریه و آزمایش نیز بسیار خوب بود.

.

تصویر ۳. تیم BLAST. سرگروه رینالدو والنزوئلا (نفر جلو سمت راست): «با سیستم BLAST می‌توانیم روی ۳۰ کیلوهرتز پهنای باند، ۶۲ کانال صوتی با نرخ ۱۰ کیلوبیت بر ثانیه برای هر کانال را منتقل کنیم.»

.

در عمل، برخی محدودیت‌ها وجود دارند:

این اصل را تنها می‌توان به‌طور مؤثر در محدوده فرکانسی بین چند صد مگاهرتز تا چند گیگاهرتز به کار برد. در فرکانس‌های پایین‌تر، آنتن‌ها بیش از حد بزرگ و دست‌وپاگیر می‌شوند و در فرکانس‌های بالاتر، تلفات ناشی از شکست و بازتاب امواج به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌یابند، به‌طوری که عملکرد سیستم دیگر قابل‌اعتماد نخواهد بود.

سیستم BLAST شبکه‌های بی‌سیم ثابتی را ممکن می‌سازد که می‌توانند جایگزین شبکه‌های سیمی موجود شوند – نصب آن‌ها بسیار سریع‌تر و مقرون‌به‌صرفه‌تر است. این تکنولوژی نه تنها برای تأمین خدمات تلفنی در مناطق روستایی مفید است، بلکه در داخل ساختمان‌ها نیز می‌تواند کاربرد داشته باشد، جایی که دیگر نیازی به سیم‌کشی بین کامپیوترهای ثابت و سایر دستگاه‌ها نیست – و به این ترتیب، هزینه‌های بالای سیم‌کشی نیز ممکن است صرفه‌جویی شود.

این اصل برای تلفن‌های همراه و تلفن‌های خودرو چندان مناسب نیست: اولاً، چندین آنتن در اینجا دست‌وپاگیر خواهند بود؛ حداکثر دو آنتن برای کاربر قابل قبول است که این مقدار بازدهی زیادی نخواهد داشت. دوماً، تغییر موقعیت مکرر نیاز به تخمین و برآورد کانال جدید دارد، همانند سیستم‌های مخابرات سیار؛ این امر بخش قابل توجهی از ظرفیت به‌دست‌آمده را دوباره مصرف می‌کند. در حالی که برای ایستگاه‌های ثابت، این فرایند تنها یک‌بار انجام می‌شود.

در حال حاضر سیستم‌های BLAST را نمی‌توان خریداری کرد. تا زمانی که به تولید انبوه برسند، هنوز نیاز به کار توسعه‌ای بیشتری در جزئیات وجود دارد. اما حداقل، پایه و اساس این تکنولوژی گذاشته شده است.

تئوری‌پرداز اطلاعات، کلود شانون، حدود سال ۱۹۵۰ کشف کرد که برای “بازدهی پهنای باند” در یک کانال – میزان اطلاعات قابل انتقال به بیت بر ثانیه در تناسب با پهنای باند استفاده شده به هرتز – یک حد مشخص و غیرقابل‌افزایش وجود دارد. با این حال، موفق شده‌اند به نوعی این قانون را دور بزنند و به این ترتیب مقدار بیشتری از اطلاعات را از طریق همان باند فرکانسی منتقل کنند. تئوری اطلاعات شانون تنها به ارتباط نقطه‌به‌نقطه اشاره می‌کند. ایده جدید از آزمایشگاه‌های بل از این فراتر می‌رود و بر اساس ارتباط حجم‌به‌حجم است که فضا را به عنوان بعد سوم به زمان و فرکانس اضافه می‌کند.

این تقریباً یک نوع جدید از مالتی‌پلکس فضایی است که از طریق الگوریتم‌های پیچیده‌ی پردازش در پردازنده‌های سیگنال بسیار یکپارچه¹⁰ ممکن شده است.

.

استفاده هدفمند از اکوها

اساس این روش، شناخت این واقعیت است که یک ارتباط واقعی رادیویی در باند فرکانسی UHF به ندرت به شکل یک کانال مستقیم بین فرستنده و گیرنده، مانند یک کابل، است. بلکه امواج تقریباً همیشه در مسیر خود از روی چندین شیء به سمت گیرنده بازتاب پیدا می‌کنند. در گیرنده، ابتدا سیگنال اصلی دریافت می‌شود و سپس مجموعه‌ای از اکوها با تأخیرها و شدت‌های مختلف سر می‌رسند. در سیستم‌های سنتی، انتشار چندمسیره، انتقال را مختل می‌کند، زیرا اکوهای سیگنال اصلی در زمان‌های مختلف به گیرنده می‌رسند و با یکدیگر تداخل می‌کنند که ممکن است موجب کاهش یا حتی از بین رفتن سیگنال شوند. در تلفن‌های همراه، این اکوها با محاسبات پیچیده در پردازنده‌های سیگنال بسیار یکپارچه ترکیب می‌شوند تا دوباره فازهایشان همخوان شوند و نسبت سیگنال به نویز افزایش یابد. اما این فرآیند نیاز به «تخمین/برآورد کانال¹¹» دائمی دارد که بخش قابل توجهی از پهنای باند انتقال را مصرف می‌کند.

این دقیقاً جایی است که فرصت استفاده از ابعاد فضا به روشی جدید وجود دارد. این «تنوع آنتن¹²» نامیده می شود.

اولین قدم این است که یک آرایه از چندین آنتن را به جای یک آنتن منفرد تنظیم کنید که همه آنها به اندازه کافی از هم فاصله داشته باشند، چه در فرستنده و چه در گیرنده. اکثر سیستم‌های G3 در حال حاضر از چنین آرایه‌های آنتنی در ایستگاه‌های پایه‌ی ارسال/دریافت¹³ استفاده می‌کنند. این موضوع نسبت سیگنال به نویز را افزایش می‌دهد، اما فقط متناسب با لگاریتم تعداد آنتن‌ها. بنابراین موفقیت این روش با هزینه‌ها رابطه مطلوبی ندارد.

ایده پیشگامانه‌ی آزمایشگاه بل، تنوع آنتن در هر دو انتهای پیوند انتقال است (تصویر 1). این ترکیب، امکان پخش چندین ایستگاه مجاور را روی یک فرکانس فراهم می‌کند.

تنها نکته مهم این است که آنتن‌ها در موقعیت‌های مختلف قرار داشته باشند تا انتشار از آنها از نظر مکانی متفاوت باشد. در یک گیرنده‌ی معمولی با تنها یک آنتن، این امر منجر به سردرگمی کامل آنها می‌شود و دیگر نمی‌توان آنها را از هم جدا کرد. با این حال، اگر گیرنده را به چندین آنتن نیز مجهز کنید، تمام کانال‌های انتقال را می‌توان با ترکیب با پردازش مناسب سیگنال، به صورت جداگانه فیلتر کرد. این کار هر چه انعکاس بیشتر امواج بین فرستنده و گیرنده باشد، بهتر انجام می‌گیرد. مطالعات کامل ریاضی ثابت کرده است:

اگر الگوهای بازتابی¹⁴ برای هر جفت فرستنده و گیرنده به اندازه کافی متفاوت باشد، می‌توان همه‌ی آنها را با استفاده از پردازش سیگنال مناسب از یکدیگر جدا و تفکیک کرد، حتی اگر در یک باند فرکانسی باشند. کافی است که هر کانال مشخصه «اثرانگشت بازتابی» خود را داشته باشد – بسیار شبیه به سامانه‌های مالتی‌پلکس کد (CDMA). هر آنتن در ابتدا همه‌ی کانال‌های ارسالی را دریافت می‌کند، اما همپوشانی برای هر کدام شکل متفاوتی دارد. به این ترتیب، ظرفیت کانال به نسبت پهنای باند استفاده‌شده چند برابر می‌شود.

مقدار اعمال محاسباتی برای این پردازش‌ها بسیار قابل توجه است. این فرآیند پس از آن که پردازنده‌های سیگنال نیرومند به بازار عرضه شدند، به طور مشخص امکان‌پذیر شد. علی‌رغم این که این فناوری با هزینه‌های گزاف برای تلفن‌های همراه توسعه یافته است، اکنون با هزینه کم در دسترس عموم قرار دارد.

.

.

نوشته: هلموت لِمِّه  Helmuth Lemme

.

.

پانویس‌ها:

با گذشت نزدیک به 9 ماه از عملیات طوفان الاقصی و بر اثر تداوم ناامنی در فلسطین اشغالی، شرکت معظم اینتل از طرح توسعه‌ی 25 میلیارد دلاری یکی از واحدهای تولیدی خود در این سرزمین پا پس کشید و انصراف داد.

.

.

.

شرکت معظم آمریکایی اینتل را کمتر کسی از دوستداران الکترونیک و کامپیوتر نمی‌شناسد. این شرکت که در هجدهم ژوئیه سال 1968 با نام MN Electronics در کالیفرنیا با هدف تولید افزاره‌های نیمه‌رسانا تاسیس شده بود، امروزه با مقام 7-مین شرکت فن‌آورانه جهان شناخته می‌شود و علاوه بر ایالات متحده، در کشورهای کاستاریکا، مکزیک و اسراییل شعب تولیدی و تحقیقاتی دارد.

.

سابقه‌ی شرکت اینتل در اسراییل

سال 2024 مصادف است با 50-مین سالگرد حضور شرکت اینتل⁽¹⁾ در سرزمین‌های اشغالی. این حضور که از سال 1974 آغاز شد، شامل واحدهای تولیدی و واحد پژوهشی است که با به کارگیری 11700 نفر پرسنل (3900 نفر در تولید و 7800 نفر در پژوهش و توسعه) در ارایه‌ی محصولاتی چون تراشه Centrino و پردازنده‌های Intel Core و هوش مصنوعی این کنسرن بین‌المللی مشارکت داشته‌اند و نقش مهمی در موفقیت اینتل بازی کرده‌اند. این واحدها عبارتند از:

اینتل حیفا⁽²⁾: مرکز توسعه سخت‌افزار و نرم‌افزار برای پردازنده‌ها و هوش مصنوعی،

اینتل پتا تیکواه⁽³⁾: مرکز توسعه راه حل‌های ارتباطی و هوش مصنوعی.

اینتل بیتالمقدس⁽⁴⁾: مرکز توسعه ارتباطات، نرم افزار و امنیت سایبری. مرکز توسعه جهانی خودروهای خودران (Mobileye).

اینتل کیریات گات⁽⁵⁾: پیشرفته‌ترین مرکز تولیدی اینتل.

.

اینتل یکی از بزرگ‌ترین کارفرمایان این سرزمین است. صادرات اینتل اسراییل در سال 2022 بالغ بر 7/8 میلیارد دلار بوده که برابر 5/5% از صادرات محصولات با فن‌آوری پیشرفته و 1/75% تولید ناخالص ملی رژیم اشغالگر را تشکیل می‌داده است.

.

نقش برتری‌آور کمک‌های آمریکا

از این اعداد و ارقام می‌توان نتیجه‌گیری کرد که اگرکمک‌های امریکا به رژیم صهیونیستی نباشد، این رژیم دو روز هم دوام نخواهد آورد. شاید در ظاهر حجم کمک‌های سالانه‌ی آمریکا سه تا پنج میلیارد دلار اعلام شود، اما طبق یک محاسبه‌ای که اخیراً انجام شده، مقدار کمک‌های مستقیم و غیرمستقیم امریکا به حاکمان فلسطین اشغالی سالانه عددی بیش از 30 میلیارد دلار است که به شکل‌های مختلف صورت می‌گیرد.

در مورد فن‌آوری‌های پیشرفته‌ی رژیم اشغالگر، که عامل مهم برتری‌ساز آن بر کشورهای پیرامونی بود، جالب است بدانیم که این فن‌آوری‌ها 50 درصد از کل صادرات این رژیم را تشکیل می‌دهند، و به عنوان مثال صادرات 13 میلیارد دلاری سلاح در سال 2023 بخشی از همین فن‌آوری‌های پیشرفته است. سرمایه‌گذاری اینتل در فلسطین اشغالی بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری متمرکز یک کمپانی امریکایی بود که از دو معافیت بسیار مهم برخوردار بود:

نخست کمک سه میلیارد شِکِلی⁽⁶⁾ رژیم که معادل یک میلیارد دلار پول می‌شد، و دیگری هم معافیت‌های مالیاتی دولت امریکا که سالانه سر به صدها میلیون دلار می‌زد.

.

ساختمان یکی از واحدهای تولیدی اینتل در سرزمین‌های اشغالی

.

شرکت اینتل در بیم و امید

ولی شرکت اینتل تصمیم گرفته است که این پول را در واحد صنعتی کیریات‌گات هزینه نکند؛ دلیلش را به صورت شفاف اعلام نکرده، اما روشن است که از آینده می‌ترسد. همین الان بخش‌های مهمی از کارخانجات متعلق به کمپانی‌های خارجی یا به دلیل حملات مقاومت تعطیل هستند و یا به دلیل اینکه نیروی کارشان به میدان جنگ اعزام شده‌اند معطل مانده‌اند.⁽⁷⁾

براساس اعلامیه دسامبر گذشته، شرکت اینتل قرار بود کارخانه‌ی این شرکت در فلسطین اشغالی را با سرمایه‌ای بالغ بر 25 میلیارد دلار توسعه دهد. در چارچوب این توافق قرار بود شرکت اینتل کمک‌های تشویقی به مبلغ 3/2 میلیارد شِکِل از دولت اسرائیل دریافت و در مقابل متعهد به خرید تولیدات و خدمات کارخانه جدید به قیمت 60 میلیارد شِکِل از شرکای اسرائیلی خود در این مدت شود.

همچنین در ماه مارس گذشته نیز اعلام شد که شرکت اینتل قرار است همچنین یک نیروگاه برای این کارخانه با سرمایه 900 میلیون دلاری بسازد که توافقنامه آن به امضا رسید و قرار شد کار ساخت آن در سال 2026 انجام شود و برای 20 سال برق شرکت را تامین کند. این دو مجموعه روی هم رفته ده‌ها هزار شغل برای اشغالگران فراهم می‌کردند که در ادامه در مورد نوع این شغل‌ها هم خواهم نوشت که قرار بر چه موضوعی بوده است.

.

سرمایه‌گذاری بدون امنیت؟

با این حال منابع آگاه به کالکالیست⁽⁸⁾، نشریه و وبگاه اقتصادی، خبر دادند که شرکت اینتل اسرائیل بخش‌‌هایی از فعالیت خود را به خارج از فلسطین اشغالی منتقل کرده است، و حتی شماری از مسئولان عالی‌رتبه‌ی این شرکت نیز از فلسطین اشغالی به دفاتر اینتل در اوهایو منتقل شده‌اند. حالا اینکه چگونه اینتل از این معافیت دوگانه رژیم اشغالگر و دولت امریکا چشم‌پوشی کرده، به نظر می‌رسد بیشتر از ترس آینده است، چرا که هر اتفاقی می‌تواند بیش از 25 میلیارد دلار سرمایه بنیادین این کمپانی را بر باد بدهد.

.

گزارش وبسایت اقتصادی « کالکالیست» از انصراف اینتل از برنامه توسعه در فلسطین اشغالی

.

با این حال، مسئولان شرکت اینتل نیز به این رسانه خبر دادند، گرچه فعالیت آنها در فلسطین اشغالی ادامه خواهد یافت، اما میزان توسعه فعالیت‌های شرکت در کشورهای مختلف به پارامترها و عواملی بستگی دارند که متغیر هستند و معمولاً تغییرهایی در جدول‌های زمان‌بندی برنامه‌های آنها به وجود می‌‌آید. (البته خجالت کشیده‌اند بگویند که شما از تامین امنیت شهرک‌نشین‌ها عاجزید، چگونه می‌خواهید امنیت کارخانجات ما را تامین کنید!)

.
آرزوهای بر باد رفته

اما جالب است بدانیم که صهیونیست‌ها می‌خواستند با آوردن این سرمایه‌گذاری بزرگ و ایجاد ده‌ها هزار شغل، هم کلیمیان بیشتری را از اروپا و امریکا به فلسطین اشغالی بکشانند – با حقوق خوب و مزایای بیشتر که وسوسه‌کننده باشد – و هم اینکه بخشی از مهاجران معترض در داخل به وضعیت معیشت و درآمد را در این مجموعه مشغول کرده و به نوعی زبان آن‌ها را ببندند و به جای آن‌ها نیروی کار ارزان‌قیمت را از هند و برخی کشورهای دیگر وارد کنند.

در هر صورت، مسوولان شرکت اینتل مانند سایر کمپانی‌های امریکایی که در سرزمین‌های اشغالی سرمایه‌گذاری هنگفتی کرده‌اند این روزها به شدت با مشکل روبه‌رو هستند. بیشتر خطوط تولید تعطیل یا نیمه‌فعال هستند و آن‌هایی که در شمال فلسطین اشغالی قرار دارند هشت ماه است کار نمی‌کنند. این یکی از مهم‌ترین دستاوردهای طوفان الاقصی است: پایین آمدن رتبه صهیونیست‌ها در ریسک سرمایه‌گذاری باعث شده تا کسی به فکر حضور اقتصادی در مناطق اشغالی نباشد.

این موضوع، حوزه‌ی فضای کسب و کار رژیم را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد. همین عامل باعث خواهد شد تا دیگر کمپانی‌های بزرگ امریکایی هم در سرمایه‌گذاری خود در فلسطین اشغالی تجدیدنظر کنند. به علاوه، این موضوع یک ضربه جدی به رژیم صهیونیستی خواهد بود: مهاجرت معکوس که این بار شامل «فرار مغزها» می‌شود با سرعت بیشتر روی خواهد داد. در آینده خواهیم دید که در هر کارخانه اینتل در جهان، تحصیل‌کرده‌های ماهر یهودی مشغول خواهند شد.

طوفان الاقصی و بیش از هشت ماه جنگ نابرابر هر چند با جنایت‌های وسیع رژیم اشغالگر مواجه شد، ولی ضرباتی این‌چنینی به پیکره اقتصاد به هم ریخته صهیونیست‌ها وارد کرد تا آنان نتوانند زیر بار مشکلات متعدد اقتصادی کمر راست کنند. سرمایه‌گذاری 25 میلیارد دلاری اینتل قرار بود سالانه صدها میلیون دلار برای صهیونیست‌ها آورده‌ی مالی در حوزه‌ی مالیات داشته باشد که حالا همه‌ی این اوهام بنیامین نتانیاهو بر باد رفته است. فضای امنیتی رژیم به هیچ عنوان مناسب سرمایه‌گذاری نیست، بلکه بیشتر مناسب فرار سرمایه است.

.

.

نگارنده: دکتر کریم جعفری  (با اندکی دخل و تصرف در متن)

.

.

پانویس‌ها:

1)  Intel Corporation

2) Intel Haifa

3) Intel Petah Tikvah

4) Intel Jerusalem

5) Intel Kiryat Gat

6) Shekel

7) در هفته های گذشته، حزب‌الله لبنان بارها صنایع نظامی رژیم صهیونیستی را هدف حملات موشکی موفقیت‌آمیز خود قرار داده است. در تصویر زیر کارخانجات وابسته به صنایع نظامی رژیم صهیونیستی موسوم به «بلاسان» در شهرک سعسع با سه تیر موشک هدایت‌شونده هدف قرار گرفت. این کارخانجات در سال ۱۹۸۵ ساخته و توسعه یافتند و رژیم صهیونیستی هیچ وقت فکر نمی‌کرد روزی قرار است منطقه شمال سرزمین‌های اشغالی به میدان نبرد تبدیل شود و صنایع گرانقیمتی که در این مناطق ایجاد کرده، هدف حملات مقاومت لبنان قرار بگیرد.

.

تصویری از رصد پهپاد شناسایی حزب‌الله لبنان از مجتمع صنایع نظامی پشتیبانی و

توسعه وسایط نقلیه هوایی، زمینی و دریایی «بلاسان» که بعداً هدف قرار گرفت.

این اتفاق می تواند هر زمان برای اینتل بیفتد!.

با توجه به وسعت این کارخانجات شلیک سه تیر موشک ضد زره شاید آسیبی بسیار جزیی به این صنایع وارد کند اما این حملات، نمادین و صرفاً تیر اخطار به رژیم اشغالگر است. اخطار که حزب‌الله می‌داند و می‌تواند ‌چگونه مراکز راهبردی و صنایع حساس دشمن را هدف قرار دهد. علاوه بر این، حمله بسیار موثر موشکی و پهپادی «وعده‌ی صادق» ایران به سرزمین‌های اشغالی فلسطین نشان داد که صهیونیست‌ها به لحاظ پدافندی بسیار ضعیف هستند. با توجه به مساحت بسیار اندک فلسطین اشغالی و مستقر بودن کانون‌های جمعیتی و صنایع در محدوده‌ای خاص، معمولاً پدافند کردن از سرزمین‌های اشغالی باید آسان باشد، ولی کیفیت عالی پرنده‌های ایرانی و ضعف پدافندی رژیم اشغالگر نشان دادند که مقابله با پرنده‌های تهاجمی چندان آسان هم نیست.

8) Calcalist: Israeli daily business and economics newspaper and website

.

.

مطالب مرتبط:

.
.

.

26 ژوئن 1974 روزی بود که زدن برچسب قیمت روی تک‌تک کالاها کنار گذاشته شد. پنجاه سال پیش در چنین روزی بود که سر صندوق یک سوپرمارکت در آمریکا برای اولین بار یک «بار کُد» خوانده شد. این خطوط که انقلابی در دنیای تجارت به وجود آوردند روی یک بسته آدامس چاپ شده بودند.

.

دورانی که صندوقدار برچسب قیمت روی کالاها را می‌خواند به پایان رسیده است

.

یکی از روزهای سال 1952 بود که «نورمن جوزف وودلند⁽¹⁾» روی ماسه‌ی نرم خط‌هایی کشید. این پیشاهنگ⁽²⁾ سابق مدتی به آنها خیره شد و به یاد خط و نقطه های تلگراف، الفبای مورس⁽³⁾، افتاد. او بعدها از این ایده با همکاری مهندسی به نام «برنهارد سیلور⁽⁴⁾» الفبای جدیدی که متشکل از خطوطی با ضخامت‌های متفاوت بود را ابداع کرد. این الفبای رمزیِ خط‌خطی که مانند مجموعه ای از میله های کلفت و نازک به نظر می‌رسیدند، زیر نام «بار کُد⁽⁵⁾» در همان سال 1952 به عنوان اختراع به ثبت رسید و برای آن حق امتیاز یا «پاتنت» صادر شد. اما تا زمانی که این ابداع قابلیت کاربری عمومی و روزمره پیدا کند، بیست سالی طول کشید.

اولین کالایی که با خواندن بارکد آن خریداری شد، یک بسته آدامس «ریگلیز⁽⁶⁾» بود که از آن روز، یعنی 26 ژوئن 1974، تا امروز در «موزه ملی تاریخ آمریکا» در واشنگتن نگهداری می‌شود.

امروزه، اما، گوش مشتریان فروشگاه‌ها مدت‌ها است که با صدای بوق‌های کوتاه سر صندوق آشنا است، موضوعی که 50 سال پیش یک اتفاق هیجان‌انگیر می‌نمود.

.
.

پانویس‌ها:
1) Norman Joseph Woodland

2) Pathfinder

3) Morse Alphabet

4) Bernhard Silver

5) Bar Code

6) Wrigley‘s