اتصال کوتاه

از یک تجهیز اوراق تا آشنایی با غریبه‌ها

.

.

در تصویر زیر با علامت شناسایی EP۳MT در قفسه سمت راست ردیف دوم در تصویر، در بالاترین طبقه آن رادیوی ساخت «تلفونکن» را رویت می‌فرمایید. اولین تماس و صحبت من با پاتریک ON۴HIL، که در آن زمان کال ساین من EP۳MT بود، در این محل بود.

.

.

پیش از این برای شما گفته بودم که حدود سال‌های بین ۱۳۸۵ الی ۱۳۸۷ من از شخصی که شغل ایشان خرید و فروش تجهیزات مخابراتی دست دوم بود یک فرستنده‌گیرنده مارک «کِنوود» گرفتم که ابتدا سالم نبود و یک بورد و چند لامپ کم داشت و قسمت تغذیه آن هم خراب بود.

هر چقدر سعی کردم ایشان این فرستنده‌گیرنده را به من نفروختند و فقط آن را به صورت امانت به من دادند.  تعمیر آن پس از چند سال، با تلاش‌های گاه و بیگاه، بالاخره پایان یافت. یادم هست زمان انتهای ریاست جمهوری (آقای) احمدی‌نژاد بود، اوایل سال ۱۳۹۲. من با خرید حدود ۴۰ متر سیم RG۵۸ ساخت چین، ارتباط یک آنتن دایپل را، که جهت بازو‌های آن شمال و جنوب و پوشش آن شرق و غرب بود و حدود ۲۵۰ سانتی‌متر از کف پشت بام فاصله داشت، با زیرزمین برقرار کردم. محل آن در تهران در ابتدای خیابان جلال آل‌احمد، در شمال شرقی فلکه صادقیه بود. ساختمان دارای ۵ طبقه بود و فرستنده در زیرزمین همین ساختمان و در داخل انباری، که عکس آن را در بالا دیدید، قرار داشت. آنتن روی بام را با همان کابل ۴۰ متری به فرستنده و گیرنده وصل کرده بودم. بگذریم که البته ۲۲ متر کابل کافی بود ولی چون کابل من ۴۰ متری بود همان طور استفاده کردم و آن را نبریدم: خوب، SWR– متر نداشتم و کور کار می‌کردم.

تصویری از این آنتن در زیر دیده می‌شود. ملاحظه می‌شود که اتصال کابل به آنتن مستقیم و توسط یک ترمینال سیم از جنس چینی بی هیچ واسطه‌ای انجام شده بود.

.

.

اولین تماس با یک ایستگاه روسی در حدود مدار قطبی شمالگان بود. به من حق بدهید که بعد از حدود ۳۷ سال انتظار کشیدن برای برقراری تماس رادیوآماتوری، آن قدر ذوق‌زده شوم که در حدود ۱۰ روز اندکی کمتر از ۱۰ هزار تماس برقرار کنم! یکی از این تماس‌ها با ON۴HIL بود: فردی به نام پاتریک.

یادم هست که من در فرکانسی که به یک رادیوآماتور اروپایی تعلق داشت، صحبت می‌کردم. توضیح این که زمانی که یک رادیوآماتور روی فرکانس خالی درخواست مخاطب تماس می‌دهد، دیگر از آن به بعد دیگر این فرکانس به ایشان تعلق دارد تا وقتی که رها کند. خوب، این فرکانس به ایشان تعلق داشت. بنابراین پاتریک در همان فرکانس از من خواست که من ۵k up کنم. اولین بار بود، ولی فهمیدم منظورش چیست و پنج کیلوهرتز بالاتر رفتم و تماس برقرار شد.

ایشان به من فهماند که قصد دارد بعداً با من در تماس باشد. من برای این که راه تماس مطمئنی داشته باشیم، نشانی ایمیل خود را به ایشان گفتم و او هم آن را یادداشت کرد:

کال ساین EP۳MT

ایمیل EP۳MTM

منطقه EP۳

MT محمد تهرانی

«ام» اضافی در نشانی ایمیل به دلیل این بود که گوگل شناسه ۵ حرفی قبول نمی‌کرد.

بعدا پاتریک ایمیل فرستاد و ارتباط برقرار شد.

ادامه دارد…

قسمت ۷

قسمت ۵

.

.

مطالب مرتبط:

سر و جان فدای کریستال کوارتز

از یادداشت های یک رادیوآماتور

.

.

.